پرتال پرسنل
مشاهده برنامه و ثبت درخواستها در مسیر مشخص، بهجای پیامهای پراکنده.
\n
مدیریت شیفت بیمارستان فقط پر کردن یک جدول ماهانه نیست. ICU، CCU، اورژانس، بخشهای بستری، ماماها، تکنسینها و سایر گروهها نیاز یکسانی ندارند. یک سیستم مدیریت شیفت بیمارستان باید بتواند نیاز پوشش، ساعت موظفی، محدودیت حضور، درخواستها و برنامه هر گروه را جدا نگه دارد و در عین حال به مدیر مرکز دید روشن از وضعیت بخشها بدهد. برای ساخت و بازبینی برنامه از مرورگر نیز میتوانید از شیفت بندی آنلاین استفاده کنید.
در شیفتنویس هر بخش میتواند پرسنل، نیاز پوشش، ساعت، محدودیتها و درخواستهای خودش را داشته باشد. سرپرستار برنامه همان بخش را میسازد و بازبینی میکند؛ سوپروایزر و مترون هم بهجای جمعکردن تصویر و فایل از چند مسیر، با یک ساختار مشترک کار میکنند.
مشاهده برنامه و ثبت درخواستها در مسیر مشخص، بهجای پیامهای پراکنده.
نیاز پوشش، محدودیتها و ساعتها وارد برنامهریزی میشوند و خروجی برای بازبینی مدیر آماده میشود.
ICU، CCU، اورژانس و سایر بخشها میتوانند قواعد و پرسنل مستقل داشته باشند ولی زیر یک مرکز مدیریت شوند.
وقتی همه بخشها در یک جدول بزرگ و مشترک مخلوط شوند، نیاز پوشش، ساعت، مهارت و محدودیتهای هر گروه مبهم میشود. ساختار بهتر این است که هر بخش یا گروه کاری برنامه خودش را داشته باشد و مدیریت مرکز فقط دید مدیریتی و کنترل سطح بالاتر داشته باشد.
بخشهای ویژه به پوشش مهارتی و کنترل دقیق شبکاری و کمبود نیرو نیاز دارند.
نوسان تقاضا و حضور شبانهروزی باعث میشود نیاز اورژانس با بخش عادی متفاوت باشد.
تعداد تخت، شدت مراقبت و ساختار تیم روی نیاز صبح، عصر و شب اثر میگذارد.
گروه ماماها بهتر است با نیاز و قواعد مستقل از پرستاران مدیریت شود.
آزمایشگاه، تصویربرداری و سایر واحدهای تشخیصی نوبتها و قواعد مخصوص خود را دارند.
پذیرش، کمک پرستار و سایر تیمهای نوبتی میتوانند ساختار برنامه مستقل داشته باشند.
هدف فقط تولید جدول نیست. مدیریت شیفت یعنی دادههای لازم قبل از برنامه مشخص باشند و بعد از ساخت برنامه نیز بتوان پوشش، ساعات و نقاط پرریسک را بازبینی کرد.
نیاز هر نوبت مستقل مشخص شود تا کمبود واقعی نیرو پنهان نماند.
مجموع ساعت تخصیصیافته هر فرد با موظفی همان ماه قابل مقایسه باشد.
عدم حضور، شیفتهای مجاز، درخواستها و قواعد استراحت بخشی از تصمیم برنامه باشند.
چینش برنامه باید از داده واقعی بخش شروع شود؛ نه از پر کردن خانههای خالی جدول. ابتدا نیاز پوشش و بعد محدودیت و ساعت افراد وارد تصمیم میشوند.
هر بخش یا گروه کاری مستقل مشخص شود.
تعداد نیروی لازم برای نوبتهای مختلف وارد شود.
افراد، شیفتهای مجاز و محدودیتهای همان گروه ثبت شوند.
هدف کاری و ترجیحات هر فرد بخشی از داده برنامه باشند.
پوشش، استراحت، شبکاری و ساعت در سطح همان گروه کنترل شوند.
مدیر میتواند وضعیت گروهها، کمبودها و برنامههای منتشرشده را در سطح بالاتر دنبال کند.
اگر برای یک نوبت حداقل نیروی لازم وجود ندارد، اضافه کردن فرد نامناسب یا شکستن قواعد استراحت فقط مسئله را به شکل دیگری منتقل میکند. خروجی بهتر باید نشان دهد کجا کمبود واقعی داریم تا تصمیمی مثل جابهجایی بین گروهها، اضافهکار یا اصلاح نیاز توسط مدیر مسئول بررسی شود.
تصمیم درباره جابهجایی نیروی بالینی، مهارت لازم و حداقل پوشش باید مطابق سیاست مرکز و الزامات حرفهای همان بخش انجام شود؛ نرم افزار فقط ابزار شفافسازی و برنامهریزی است.
در ساختار بزرگ، بهتر است مسئول بخش یا فرد مجاز برنامه همان گروه را مدیریت کند و مدیر مرکز در سطح بالاتر نظارت داشته باشد. این تفکیک هم از نظر عملیات و هم از نظر دسترسی منطقیتر است.
اطلاعات واقعی پرسنل و نیاز بخش را بهتر میشناسد و میتواند خروجی را بازبینی کند.
به جای ویرایش جزئیات همه برنامهها، وضعیت کلی و کمبودها را از سطح بالاتر کنترل میکند.
برنامه منتشرشده و مسیرهای درخواست یا ترجیح را از تجربه کاربری مربوط به خود دنبال میکنند.
اول نیاز روزانه هر بخش و هر نوبت را مشخص کنید؛ بعد پرسنل، ساعت موظفی، شیفتهای مجاز، عدم حضور و درخواستها وارد برنامه شوند.
در سیستم مدیریت شیفت، دادههای پرسنل، نیاز پوشش، محدودیتها و برنامه در یک مسیر متمرکز قرار میگیرند و بازبینی و انتشار برنامه سادهتر میشود؛ در حالی که فایلهای جداگانه ممکن است نسخههای متعدد و اصلاحات پراکنده ایجاد کنند.
اگر نیاز، پرسنل یا قواعد متفاوت است بهتر است هر گروه برنامه مستقل داشته باشد و مدیریت مرکز از سطح بالاتر وضعیت گروهها را دنبال کند.
بله. برنامه هر بخش میتواند از مرورگر ساخته و بازبینی شود و پس از تأیید در اختیار پرسنل قرار بگیرد.
بله، ولی هر بخش باید نیاز و محدودیتهای واقعی خودش را داشته باشد.
وقتی نیاز هر نوبت مشخص باشد، برنامه میتواند نوبتهای فاقد پوشش کافی را برای بازبینی آشکار کند.
بخشها، گروههای کاری و نیاز هر نوبت را جدا تعریف کنید و برنامه هر گروه را قبل از انتشار بررسی کنید.