اطلاعات بخش
ورودیها را تغییر دهید؛ نتیجه همان لحظه بهروز میشود.
نوع بیمارستان را انتخاب کنید تا ضریب همان بخش نمایش داده شود.
\n
نیاز کل بخش و نیاز هر شیفت را جداگانه محاسبه کنید. نوع بخش، آموزشی یا غیرآموزشی بودن بیمارستان، میانگین بیمار و تعداد نیروی موجود را وارد کنید تا فرمول و نتیجه بهصورت شفاف نمایش داده شود.
ورودیها را تغییر دهید؛ نتیجه همان لحظه بهروز میشود.
نوع بیمارستان را انتخاب کنید تا ضریب همان بخش نمایش داده شود.
میانگین بیمار روزانه × ضریب مرجع؛ نتیجه رو به بالا گرد میشود.
میانگین بیمار روزانه × ضریب مرجع = کل پرستار لازم
پس از انتخاب نوع بخش و بیمارستان، نیاز، موجودی و اختلاف نمایش داده میشود.
تعداد بیمار شیفت ÷ تعداد بیمار به ازای هر پرستار؛ نتیجه رو به بالا گرد میشود.
فرمول عددی هر شیفت بر اساس تعداد بیمار و نسبت انتخابی نمایش داده میشود.
دو سؤال مدیریتی متفاوت را از هم جدا میکنیم: «این بخش در ساختار کلی به چند پرستار نیاز دارد؟» و «برای یک شیفت با این تعداد بیمار، چند پرستار لازم است؟»
میانگین بیمار بستری روزانه در ضریب مرجع بخش و نوع بیمارستان ضرب میشود. خروجی، برآورد کل نیروی پرستاری مورد نیاز بخش است.
بر اساس تعداد بیمار حاضر در شیفت و نسبت بیمار به پرستار محاسبه میشود. برای بخشهای دارای نسبت در مطالعه ایرانی ۲۰۲۱ همان مقدار بارگذاری میشود و نسبت هر شیفت همچنان برای سیاست مصوب مرکز قابل ویرایش است.
تعداد پرستار موجود با نیاز برآوردشده مقایسه میشود تا کمبود، مازاد یا برابری وضعیت بهوضوح دیده شود.
مقادیر زیر از مطالعه ایرانی WISN سال ۲۰۱۸ گرفته شدهاند. این ضرایب «قانون ثابت برای همه بیمارستانها» نیستند و برای بخشها و نوع بیمارستان متفاوتاند.
| نوع بخش | آموزشی | غیرآموزشی | زمان مراقبت گزارششده |
|---|---|---|---|
| بخش عمومی / داخلی | ۱٫۰۲ | ۰٫۹۰ | ۱۸۰ / ۱۶۸ دقیقه |
| جراحی | ۰٫۹۵ | ۰٫۸۸ | ۱۷۷ / ۱۶۵ دقیقه |
| ICU | ۳٫۰۵ | ۳٫۰۷ | ۴۲۴ / ۴۰۹ دقیقه |
| CCU | ۲٫۱۲ | ۱٫۸۵ | ۳۲۹ / ۲۹۵ دقیقه |
| NICU | ۲٫۰۹ | ۲٫۰۹ | ۳۳۰ / ۳۲۵ دقیقه |
| PICU | ۲٫۹۸ | — | ۴۱۹ دقیقه |
| زایشگاه | ۰٫۸۹ | ۰٫۷۳ | ۱۶۷ / ۱۳۹ دقیقه |
| کودکان | ۱٫۰۱ | ۰٫۹۴ | ۱۸۵ / ۱۷۵ دقیقه |
| روانپزشکی | ۰٫۵۳ | — | ۹۳ دقیقه |
عدد نهایی باید نقطه شروع تصمیم باشد، نه جایگزین قضاوت حرفهای یا مقررات مرکز.
بررسی کنید کمبود مربوط به تعداد کل نیرو است یا توزیع نامناسب شیفتها. مهارت، تجربه، محدودیت حضور و سطح مراقبت را هم وارد تصمیم کنید.
این نتیجه بهتنهایی به معنی «نیروی اضافه» نیست. ممکن است شدت مراقبت، وظایف اضافی، آموزش، انتقال بیمار یا سیاست داخلی مرکز نیاز واقعی را بالاتر ببرد.
ابزار فقط برای بخشهایی که نسبت قابل استناد در رجیستری منبع دارد عدد مرجع میگذارد؛ برای بخشهای دیگر عدد حدسی تولید نمیکند و باید نسبت مصوب مرکز وارد شود.
منابع زیر برای شفافیت روش ذکر شدهاند. استفاده از یک مطالعه پژوهشی به معنی تبدیل آن به الزام قانونی یا استاندارد اجباری همه مراکز نیست.
پژوهش انجامشده در بیمارستانهای آموزشی و غیرآموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی مشهد، برای انواع بخشها ضرایب متفاوت نیاز پرستاری گزارش کرده و نتیجه گرفته است که یک ضریب واحد برای همه بخشها مناسب نیست.
مشاهده مقاله و DOI: 10.1186/s12960-018-0309-5این مطالعه در ۵۳ بخش بستری از ۱۴ بیمارستان ارجاعی ایران، نسبت پرستار به بیمار و زمان کاری در دسترس را بهعنوان اجزای اصلی برآورد نیروی پرستاری بررسی کرده است.
مشاهده مقاله و DOI: 10.1080/20479700.2020.1760586در محاسبه ساختاری این صفحه، میانگین بیمار بستری روزانه در ضریب مرجع همان بخش و نوع بیمارستان ضرب میشود و نتیجه رو به بالا گرد میشود. ضریب مرکز در صورت وجود میتواند جایگزین مقدار مرجع شود.
تخت فعال برای فهم ظرفیت و اشغال مهم است، اما تعداد بیمار واقعی روزانه میتواند کمتر از ظرفیت تخت باشد. ابزار برای محاسبه نیاز کل از میانگین بیمار بستری روزانه استفاده میکند.
خیر. نیاز کل نیروی بخش یک برآورد ساختاری است، در حالی که نیاز هر شیفت از تعداد بیمار همان شیفت و نسبت بیمار به پرستار بهدست میآید.
در این ابزار خیر. این ضریب در قانون ارتقای بهرهوری به محاسبه ساعت کار شب و تعطیل مربوط است و بهعنوان افزایش خودکار تعداد پرستار استفاده نمیشود.
برای نیاز ساختاری، فقط ضریب مرجع موجود یا ضریب مصوب مرکز استفاده میشود. برای نیاز هر شیفت نیز اگر نسبت مستقیم در منبع فعلی موجود نباشد، ابزار عدد حدسی نمیسازد و باید نسبت مصوب مرکز وارد شود.
خیر. خروجی یک تصمیمیار است و باید با سطح مراقبت، ترکیب مهارتی، سیاست بیمارستان، مقررات و شرایط واقعی بخش تطبیق داده شود.
وقتی نیاز هر بخش و هر شیفت روشن شد، میتوان سراغ طراحی برنامه، کنترل کمبود، ساعت موظفی و بازبینی پوشش رفت.
نیاز هر شیفت، پرسنل، محدودیتها و درخواستها را وارد کنید و برنامه قابل بازبینی بسازید.