خط تولید
هر خط میتواند حداقل نیروی موردنیاز و گروه پرسنلی مخصوص خودش را داشته باشد.
شیفت بندی کارخانه فقط تقسیم کارگران بین سه ستون صبح، عصر و شب نیست. هر خط تولید باید نیروی کافی داشته باشد، افراد در نوبتهای مجاز قرار بگیرند، استراحت و ساعت کاری کنترل شود و کمبود نیرو قبل از شروع نوبت آشکار شود. شیفتنویس برای تیمهای تولیدی، عملیاتی و کارخانههایی که برنامه چندنوبته یا چرخشی دارند قابل استفاده است.
تعداد نیروی لازم در هر خط، مهارت افراد و حجم کار میتواند بین صبح، عصر، شب و حتی روزهای هفته متفاوت باشد. برنامهای که فقط تعداد کل کارکنان را میبیند ممکن است در یک خط کمبود نیرو و در خط دیگر مازاد ایجاد کند.
هر خط میتواند حداقل نیروی موردنیاز و گروه پرسنلی مخصوص خودش را داشته باشد.
نیروهای فنی ممکن است برنامه متفاوتی از اپراتورهای تولید داشته باشند و باید جدا دیده شوند.
اگر حضور کنترل کیفیت در هر نوبت الزامی است، نیاز آن باید در پوشش شیفت منعکس شود.
ساعات بارگیری، تخلیه و تحویل میتواند نیاز نوبتی متفاوتی ایجاد کند.
اگر فقط بعضی افراد مجاز به کار با دستگاه خاص هستند، مجوز و مهارت باید در برنامه لحاظ شود.
برخی نوبتها به حضور فرد باتجربه یا مسئول شیفت نیاز دارند و این نیاز نباید فراموش شود.
در الگوی صبح، عصر و شب باید علاوه بر تعداد افراد، توالی نوبتها و استراحت بین آنها بررسی شود. چرخش نامناسب میتواند باعث خستگی و افزایش تغییرات دستی برنامه شود.
معمولاً بیشترین فعالیت مدیریتی و پشتیبانی در این نوبت است و ممکن است ترکیب نیروی متفاوتی بخواهد.
نیاز عصر میتواند با صبح متفاوت باشد و باید مستقل تعریف شود.
شبکاری باید از نظر تعداد نفرات، مهارت، توالی و استراحت بعدی با دقت بیشتری کنترل شود.
اگر تیم شما از الگوی چرخشی استفاده میکند، ترتیب نوبتها، تعداد روزهای متوالی و استراحت بعد از نوبتهای سنگین باید مشخص باشد. صرفاً چرخاندن افراد بین صبح، عصر و شب به معنی برنامه عادلانه نیست.
قاعده چرخش باید با سیاست منابع انسانی، شرایط کار و الزامات ایمنی مجموعه هماهنگ شود. شیفتنویس ابزار برنامهریزی است و جایگزین مقررات اختصاصی کارخانه یا تصمیم واحد HSE و منابع انسانی نیست.
اپراتور، تعمیرات، کنترل کیفیت و سایر نقشها بر اساس نیاز واقعی جدا شوند.
صبح، عصر، شب یا هر الگوی اختصاصی مجموعه ثبت شود.
برای هر خط و نوبت تعداد نیروی لازم روشن باشد.
افرادی که فقط روی دستگاه یا نوبت خاص مجاز هستند از قبل مشخص شوند.
برنامه نباید باعث تمرکز شبکاری یا توالی نامناسب روی چند فرد شود.
کمبود پوشش، تداخلها و تغییرات عملیاتی قبل از انتشار بررسی شوند.
مخفی کردن کمبود با جابهجایی غیرمنطقی یا اضافه کردن فردی که مجاز نیست، مسئله را حل نمیکند. برنامه باید کمبود واقعی را قابل مشاهده کند تا مدیر تولید یا منابع انسانی درباره اضافهکار، جابهجایی نیرو یا تغییر نیاز تصمیم بگیرد.
روز و نوبتی که نیروی کافی ندارد باید قبل از شروع عملیات مشخص شود.
جبران کمبود با اضافهکار مداوم میتواند توزیع ساعت را نامتوازن کند و باید دیده شود.
تعداد نفر کافی بدون مهارت موردنیاز لزوماً به معنای پوشش واقعی خط نیست.
دو کارگر ممکن است تعداد شیفت برابر داشته باشند، اما یکی شبهای متوالی یا تعطیلات بیشتری کار کرده باشد. مجموع ساعت، شبکاری، تعطیلات و استراحت باید کنار هم دیده شوند.
بله. نوبتهای صبح، عصر و شب و حداقل پوشش هرکدام قابل تعریف هستند.
بله، اما قواعد چرخش و استراحت باید بر اساس سیاست واقعی مجموعه مشخص شوند.
اگر پرسنل و نیاز خطوط متفاوت است، بهتر است گروههای مستقل یا ساختار تفکیکشده داشته باشند.
بله. هر گروه نوبتی میتواند نیاز و محدودیتهای خودش را داشته باشد.
بله. خروجی باید قبل از انتشار توسط مسئول مربوطه بازبینی و در صورت نیاز اصلاح شود.
نیاز هر نوبت، کارکنان و محدودیتها را وارد کنید و کمبودها را قبل از انتشار برنامه ببینید.